آمپول هیدروکورتیزون - 100 میلی گرم (پودر لیوفیلیزه جهت تهیه محلول تزریقی)
- آمپول هیدروکورتیزون - 100 میلی گرم (پودر لیوفیلیزه جهت تهیه محلول تزریقی)
- هیدروکورتال®
- محلول‌ها و پودرهای تزریقی
- 100 میلی گرم
- آمپول
- 10 آمپول در یک جعبه
گروه دارویی درمانی: ضد التهاب گلوکوکورتیکوئیدی.
• بیماری های آلرژیک: آسم، واکنش‌های حساسیت دارویی.
• بیماری‌های پوستی: سندرم استیونز-جانسون و درماتیت.
• اختلالات غدد درون‌ریز: نارسایی اولیه یا ثانویه قشر غده فوق‌کلیه (آدرنوکورتیکال).
• بیماری‌های گوارشی: کولیت اولسراتیو و بیماری کرون.
• بیماری‌های چشمی: شرایط التهابی چشم.
• بیماری‌های تنفسی: در موارد پنومونی (سینه‌پهلو).
• اختلالات روماتیسمی: آرتریت روماتوئید.
• بیماری‌های پوستی: سندرم استیونز-جانسون و درماتیت.
• اختلالات غدد درون‌ریز: نارسایی اولیه یا ثانویه قشر غده فوق‌کلیه (آدرنوکورتیکال).
• بیماری‌های گوارشی: کولیت اولسراتیو و بیماری کرون.
• بیماری‌های چشمی: شرایط التهابی چشم.
• بیماری‌های تنفسی: در موارد پنومونی (سینه‌پهلو).
• اختلالات روماتیسمی: آرتریت روماتوئید.
مکانیسم اثر
با مهار تجمع و مهاجرت لکوسیت‌های پلی‌مورفونوکلئار(سلول های التهابی) به محل التهاب و کاهش نفوذپذیری عروق خونی باعث کاهش التهاب می شود.
فارماکوکینتیک
میزان اتصال آن به پروتئین ۹۲ درصد است، متابولیسم آن کبدی بوده و از طریق ادرار دفع می‌شود.
موارد منع مصرف
• در عفونت‌های قارچی سیستمیک و بیمارانی که حساسیت شناخته‌شده‌ای به این محصول و ترکیبات آن دارند.
• تزریق عضلانی کورتیکواستروئیدها برای پورپورای ترومبوسیتوپنیک منع مصرف دارد.
• در تجویز داخل نخاعی.
• تجویز واکسن‌های زنده یا زنده ضعیف‌شده در بیمارانی که دوزهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی کورتیکواستروئیدها را دریافت می‌کنند، منع مصرف دارد.
عوارض جانبی
• واکنش‌های آلرژیک: واکنش‌های آلرژیک یا حساسیت بیش از حد.
• قلبی عروقی: ایست قلبی، آریتمی قلبی، نارسایی احتقانی قلب، فشار خون بالا
• چشمی: افزایش فشار داخل چشم
• عصبی/روانی: تشنج، افسردگی، بی‌ثباتی عاطفی، سرخوشی، سردرد، بی‌خوابی.
• عضلانی-اسکلتی: از دست دادن توده عضلانی، ضعف عضلانی، پوکی استخوان
• گوارشی: اتساع شکم، افزایش سطح آنزیم‌های کبدی سرم، هپاتومگالی، افزایش اشتها، حالت تهوع
• اختلالات مایعات و الکترولیت‌ها: آلکالوز هیپوکالمیک، از دست دادن پتاسیم، احتباس سدیم
• سایر: کاهش مقاومت در برابر عفونت، سکسکه، کسالت و افزایش وزن.
تداخلات دارویی مهم
• آمفوتریسین B و داروهای تخلیه کننده پتاسیم، گلیکوزیدهای دیژیتال، القاکننده‌ها و مهارکننده‌های آنزیم کبدی، داروهای مسدودکننده عصبی-عضلانی، آنتی‌بیوتیک‌ها (آنتی‌بیوتیک‌های ماکرولید)، داروهای ضد انعقاد (وارفارین)، ایزونیازید، کلستیرامین، سیکلوسپورین، استروژن‌ها، کتوکونازول، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs).
• آنتی کولین استرازها: مصرف همزمان داروهای آنتی کولین استراز و کورتیکواستروئیدها ممکن است باعث ضعف شدید در بیماران مبتلا به میاستنی گراویس شود. در صورت امکان، داروهای آنتی کولین استراز باید حداقل 24 ساعت قبل از شروع درمان با کورتیکواستروئید قطع شوند.
هشدارها
• دوزهای متوسط و زیاد کورتیکواستروئیدها می‌توانند باعث افزایش فشار خون، احتباس نمک و آب و افزایش دفع پتاسیم شوند. محدودیت نمک در رژیم غذایی و مکمل پتاسیم ممکن است ضروری باشد. همه کورتیکواستروئیدها دفع کلسیم را افزایش می‌دهند.
• آتروفی قشر آدرنال در طول درمان طولانی مدت ایجاد می‌شود و ممکن است ماه‌ها پس از قطع درمان ادامه یابد. در بیمارانی که بیش از دوزهای فیزیولوژیکی کورتیکواستروئیدهای سیستمیک (تقریباً 30 میلی‌گرم هیدروکورتیزون) را برای بیش از 3 هفته دریافت کرده‌اند، قطع مصرف نباید ناگهانی باشد.
• در صورت وجود عفونت حاد موضعی، از تزریق داخل مفصلی، داخل بورسی یا داخل تاندونی برای اثر موضعی استفاده نشود.
• آبله مرغان و سرخک می‌توانند در کودکان و بزرگسالانی که کورتیکواستروئید مصرف می‌کنند، روند جدی‌تر یا حتی کشنده‌ای داشته باشند.
• میوپاتی حاد با استفاده از دوزهای بالای کورتیکواستروئیدها مشاهده شده است که اغلب در بیماران مبتلا به اختلالات انتقال عصبی-عضلانی (به عنوان مثال، میاستنی گراویس) یا در بیمارانی که همزمان با داروهای مسدود کننده عصبی-عضلانی (به عنوان مثال، پانکورونیوم) درمان می‌شوند، رخ می‌دهد.
نکات قابل توصیه به بیمار
- اگر به این دارو، هر بخشی از این دارو یا هر داروی دیگر، غذا یا ماده‌ای حساسیت دارید، به پزشک خود در مورد آلرژی و علائمی که داشتید، اطلاع دهید.
-پیش از مصرف دارو ، پزشک خود را ازسوابق بیماری ها و تمامی داروهای مصرفی خود مطلع سازید.
مصرف در بارداری
کورتیکواستروئیدها در دوران بارداری تنها در صورتی باید مصرف شوند که منافع احتمالی آن، خطرات احتمالی برای جنین را توجیه کند.
مصرف در شیردهی
کورتیکواستروئیدهایی که به صورت سیستمیک تجویز می‌شوند، وارد شیر مادر شده و ممکن است موجب مهار رشد، اختلال در تولید کورتیکواستروئیدهای درون‌زاد یا بروز سایر عوارض نامطلوب گردند. با توجه به این موارد، باید با در نظر گرفتن اهمیت دارو برای مادر، در مورد ادامه شیردهی یا قطع مصرف دارو تصمیم‌گیری شود.
رده بندی بارداری
A: به طور کلی قابل قبول است. مطالعات کنترل شده در زنان باردار، شواهدی از خطر برای جنین نشان نمی دهد.
B: ممکن است قابل قبول باشد. مطالعات حیوانی هیچ خطری را نشان نمی دهد اما مطالعات انسانی در دسترس نیست، یا مطالعات حیوانی خطرات جزئی را نشان می دهد و مطالعات انسانی هیچ خطری را نشان نمی دهد.
C: در صورتی که فواید آن بیشتر از خطرات باشد، با احتیاط مصرف شود. مطالعات حیوانی خطراتی را نشان می‌دهد و مطالعات انسانی در دسترس نیست یا مطالعات انسانی و حیوانی هیچکدام انجام نشده است.
D: در مواقع اضطراری که جان انسان در معرض خطر قرار می‌گیرد و داروی ایمن تری در دسترس نیست، می‌تواند استفاده شود. شواهدی از خطر برای جنین انسان وجود دارد.
X: در بارداری منع مصرف دارد. خطرات بیشتر از مزایای دارو است. داروهای جایگزین ایمن تری وجود دارد.
NA: اطلاعاتی در دسترس نیست.
با مهار تجمع و مهاجرت لکوسیت‌های پلی‌مورفونوکلئار(سلول های التهابی) به محل التهاب و کاهش نفوذپذیری عروق خونی باعث کاهش التهاب می شود.
فارماکوکینتیک
میزان اتصال آن به پروتئین ۹۲ درصد است، متابولیسم آن کبدی بوده و از طریق ادرار دفع می‌شود.
موارد منع مصرف
• در عفونت‌های قارچی سیستمیک و بیمارانی که حساسیت شناخته‌شده‌ای به این محصول و ترکیبات آن دارند.
• تزریق عضلانی کورتیکواستروئیدها برای پورپورای ترومبوسیتوپنیک منع مصرف دارد.
• در تجویز داخل نخاعی.
• تجویز واکسن‌های زنده یا زنده ضعیف‌شده در بیمارانی که دوزهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی کورتیکواستروئیدها را دریافت می‌کنند، منع مصرف دارد.
عوارض جانبی
• واکنش‌های آلرژیک: واکنش‌های آلرژیک یا حساسیت بیش از حد.
• قلبی عروقی: ایست قلبی، آریتمی قلبی، نارسایی احتقانی قلب، فشار خون بالا
• چشمی: افزایش فشار داخل چشم
• عصبی/روانی: تشنج، افسردگی، بی‌ثباتی عاطفی، سرخوشی، سردرد، بی‌خوابی.
• عضلانی-اسکلتی: از دست دادن توده عضلانی، ضعف عضلانی، پوکی استخوان
• گوارشی: اتساع شکم، افزایش سطح آنزیم‌های کبدی سرم، هپاتومگالی، افزایش اشتها، حالت تهوع
• اختلالات مایعات و الکترولیت‌ها: آلکالوز هیپوکالمیک، از دست دادن پتاسیم، احتباس سدیم
• سایر: کاهش مقاومت در برابر عفونت، سکسکه، کسالت و افزایش وزن.
تداخلات دارویی مهم
• آمفوتریسین B و داروهای تخلیه کننده پتاسیم، گلیکوزیدهای دیژیتال، القاکننده‌ها و مهارکننده‌های آنزیم کبدی، داروهای مسدودکننده عصبی-عضلانی، آنتی‌بیوتیک‌ها (آنتی‌بیوتیک‌های ماکرولید)، داروهای ضد انعقاد (وارفارین)، ایزونیازید، کلستیرامین، سیکلوسپورین، استروژن‌ها، کتوکونازول، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs).
• آنتی کولین استرازها: مصرف همزمان داروهای آنتی کولین استراز و کورتیکواستروئیدها ممکن است باعث ضعف شدید در بیماران مبتلا به میاستنی گراویس شود. در صورت امکان، داروهای آنتی کولین استراز باید حداقل 24 ساعت قبل از شروع درمان با کورتیکواستروئید قطع شوند.
هشدارها
• دوزهای متوسط و زیاد کورتیکواستروئیدها می‌توانند باعث افزایش فشار خون، احتباس نمک و آب و افزایش دفع پتاسیم شوند. محدودیت نمک در رژیم غذایی و مکمل پتاسیم ممکن است ضروری باشد. همه کورتیکواستروئیدها دفع کلسیم را افزایش می‌دهند.
• آتروفی قشر آدرنال در طول درمان طولانی مدت ایجاد می‌شود و ممکن است ماه‌ها پس از قطع درمان ادامه یابد. در بیمارانی که بیش از دوزهای فیزیولوژیکی کورتیکواستروئیدهای سیستمیک (تقریباً 30 میلی‌گرم هیدروکورتیزون) را برای بیش از 3 هفته دریافت کرده‌اند، قطع مصرف نباید ناگهانی باشد.
• در صورت وجود عفونت حاد موضعی، از تزریق داخل مفصلی، داخل بورسی یا داخل تاندونی برای اثر موضعی استفاده نشود.
• آبله مرغان و سرخک می‌توانند در کودکان و بزرگسالانی که کورتیکواستروئید مصرف می‌کنند، روند جدی‌تر یا حتی کشنده‌ای داشته باشند.
• میوپاتی حاد با استفاده از دوزهای بالای کورتیکواستروئیدها مشاهده شده است که اغلب در بیماران مبتلا به اختلالات انتقال عصبی-عضلانی (به عنوان مثال، میاستنی گراویس) یا در بیمارانی که همزمان با داروهای مسدود کننده عصبی-عضلانی (به عنوان مثال، پانکورونیوم) درمان می‌شوند، رخ می‌دهد.
نکات قابل توصیه به بیمار
- اگر به این دارو، هر بخشی از این دارو یا هر داروی دیگر، غذا یا ماده‌ای حساسیت دارید، به پزشک خود در مورد آلرژی و علائمی که داشتید، اطلاع دهید.
-پیش از مصرف دارو ، پزشک خود را ازسوابق بیماری ها و تمامی داروهای مصرفی خود مطلع سازید.
مصرف در بارداری
کورتیکواستروئیدها در دوران بارداری تنها در صورتی باید مصرف شوند که منافع احتمالی آن، خطرات احتمالی برای جنین را توجیه کند.
مصرف در شیردهی
کورتیکواستروئیدهایی که به صورت سیستمیک تجویز می‌شوند، وارد شیر مادر شده و ممکن است موجب مهار رشد، اختلال در تولید کورتیکواستروئیدهای درون‌زاد یا بروز سایر عوارض نامطلوب گردند. با توجه به این موارد، باید با در نظر گرفتن اهمیت دارو برای مادر، در مورد ادامه شیردهی یا قطع مصرف دارو تصمیم‌گیری شود.
رده بندی بارداری
A: به طور کلی قابل قبول است. مطالعات کنترل شده در زنان باردار، شواهدی از خطر برای جنین نشان نمی دهد.
B: ممکن است قابل قبول باشد. مطالعات حیوانی هیچ خطری را نشان نمی دهد اما مطالعات انسانی در دسترس نیست، یا مطالعات حیوانی خطرات جزئی را نشان می دهد و مطالعات انسانی هیچ خطری را نشان نمی دهد.
C: در صورتی که فواید آن بیشتر از خطرات باشد، با احتیاط مصرف شود. مطالعات حیوانی خطراتی را نشان می‌دهد و مطالعات انسانی در دسترس نیست یا مطالعات انسانی و حیوانی هیچکدام انجام نشده است.
D: در مواقع اضطراری که جان انسان در معرض خطر قرار می‌گیرد و داروی ایمن تری در دسترس نیست، می‌تواند استفاده شود. شواهدی از خطر برای جنین انسان وجود دارد.
X: در بارداری منع مصرف دارد. خطرات بیشتر از مزایای دارو است. داروهای جایگزین ایمن تری وجود دارد.
NA: اطلاعاتی در دسترس نیست.
ارسال به افراد دیگر